Article

 
 
วันนี้ขอมาเขียนเอนทรี่แนวบ่นๆละกัน
 
เรียกว่าขอระบายสิ่งต่างๆที่ยากลำบากช่วงนี้
 
.
.
.
 
ปกติก็ใช้ exteen เพื่อระบายโน้นนี้ตั้งแต่สมัยมันบูมๆแล้ว
 
ตั้งแต่คนเล่นเยอะๆ มีเพื่อนมากมาย ตอนนี้ก็เลิกกันไปหมดแล้ว
 
เนื่องจากอาถรรพของ 502 bad gateway
 
.
.
.
.
 
สิ่งหนึ่งที่ตอนเด็กๆไฝ่ฝันมาตลอด
 
คืออยากมีความรักแบบในนิทาน
 
แบบที่ว่ามัน Happy ever after ตลอดไป
 
 
เจอกันเหมือนทุกอย่างดลบันดาล 
 
มีรอยยิ้ม มีเสียงหัวเราะ 
 
อุปสรรคทั้งหมดเป็นเหมือนแค่ด่านที่พิสูจน์รักแท้
 
มันก็เป็นความฝันแบบเด็กๆ ที่แม้จะโตขึ้นมาก็ยังไม่หยุดฝัน
 
.
.
.
.
 
แต่พอได้มาสมใจอยาก ตอนนั้นแหละที่ภาพความฝันมันพังลงมาเลย
 
เหมือนฉากที่เราดูเป็นเพียงจุดเริ่มต้นของทั้งหมด
 
เทียบเป็นเปอร์เซ็นคง 1 % จาก 100%
 
คือไม่มีใครบอกไงว่าเจ้าหญิงกับเจ้าชายแต่งงานกันแล้วเป็นยังไง

.
.
.
.
.
 
ความผิดหวังครั้งแรกนะ มันตบหน้าเรา
 
แต่มันก็ไม่ทำให้เราถอยนะ เราก็สู้
 
ตอนนั้นก็เริ่มรู้แล้วว่าความรักจริงๆมันเป็นยังไง
 
เหมือนเล่นเกมส์ RPG อะ ตบมอนตัวนี้แล้วอะ ออกจากหมู่บ้านแล้ว
 
บางทีคงลืมพกพวกยา อาวุธ ชุดเกราะ มาเลยไม่เวิร์คมั้ง
 
ก็เอาใหม่ๆ
 
.
.
.
.
 
พอสู้ๆไปเรื่อยๆก็พบว่าเราไม่เคยชนะมันได้เลย
 
Happy Ever After มันไม่มีว่ะ
 
เจ้าชายขี่ม้าขาวมาช่วยเรามันไม่มีว่ะ 
 
สิ่งนึงที่ทำจนชินไปเลยตอนมีความรักก็คือ
 
เราร้องไห้
 
ไม่ใช่เพราะเราเจ็บตัว
 
เราเจ็บใจ
 
เราแค่ไม่เข้าใจไงว่าทำไมคนที่วาดฝันไว้มันเปลี่ยนไป
 
เราไม่เคยเป็นคนใจร้ายในตอนจบ เราไม่รู้ว่าทำร้ายจิตใจคนอื่นมันเป็นยังไง
 
เราก็ได้แต่ถามอย่างเดียว
 
.
.
.
.
.
.
 
จนมาถึงคราวล่าสุด ตอนนี้ก็แอบมั่นใจนะ
 
เราโตแล้ว เราพักเรื่องรักๆมานานหลายปีแล้ว
 
ใจที่เคยช้ำๆมันดีแล้ว จากที่มันปิดตัวเอง
 
ตอนนั้นมันก็เปิด เราพร้อมที่จะลองอีกสักตั้ง
 
.
.
.
.
 
ทุกอย่างก็เหมือนเดิมแหละ สวยงาม
 
เหมือนความฝัน ตอนนั้นเราก็มั่นใจนะ
 
ทั้งทฤษฎีต่างๆก็แม่น ทั้งภาคปฎิบัติก็ผ่านมาแล้ว
 
เรื่องนี้เราต้องจัดการมันได้
 
ถ้าเรารู้ว่ากำลังพลาด
 
เราจะหนีก่อนที่มันจะทำให้เรา HP เหลือ 0
 
.
.
.
.
.
 
 แต่สุดท้ายเราก็แพ้เหมือนเดิม
 
จากคนที่เราเคยเชื่อนะว่าเขาอาจจะเป็นเจ้าชายที่ขี่ม้าขาว
 
มาทำให้ Happy Ever After เป็นจริง
 
ก็เป็นเหมือนกับคนทั่วๆไป ที่พอถึงจุดนึงก็อยากเปลี่ยน
 
ก็เปลี่ยนไปโดยที่ไม่ต้องสนใจคนข้างหลัง
 
ก็เศร้าแหละ
 
เศร้าจนเหมือนว่าเศร้ากว่านี้ก็คงไม่มีแล้ว
 
แต่เศร้าๆไปก็ได้สกิลใหม่มาพอดี
 
.
.
.
.
.
 
นั้นคือปล่อยวาง 
 
พอเราไม่ออกไปสู้กับข้างนอกแล้ว
 
ก็กลับมาดูที่ตัวเอง
 
สัจธรรมอย่างนึงของโลกคือไม่มีอะไรที่มันถาวร 
 
แน่นอนว่าในความรักก็เช่นกัน
 
 
เราตามหารักที่อยู่กับเราไปตลอดกาล
 
ซึ่งมันไม่มีมาแต่แรกแล้ว
.
.
 
เราแค่โดนนิทานหลอก
 
นิทานที่ไว้หลอกเด็กมันก็ยังคงตามหลอกผู้ใหญ่นะ 
 
สัจธรรมอีกข้อก็คือ
 
อย่าไปยึดติดกับอะไร 
 
เพราะสิ่งที่เราไปยึดติดมันก็ไม่ถาวรไง
 
ยึดติดกับภาพลวงๆพอมันหายไปเราก็เจ็บปวดเอง
 
 
พอได้รู้เรื่องแบบนี้
 
จากความฝันที่เคยคิดว่าจะมีความรัก อยากมี อยากรัก อยากถูกรัก
 
อยากบอกรัก อยากถูกกอด มันกลายเป็นอากาศเลย
 
.
.
.
.
 
ท่าน ว.วชิรเมธี บอกว่าความรักมันมากับความทุกข์
 
มาแบบยังไงก็ต้องเจอ 
 
เราก็มัวแต่ไปหาเองไม่ได้มาอ่านก่อน 
 
พอเรามาคิดดูแล้วความสุขที่ได้มากับความทุกข์ที่เกิดขึ้น
 
มันคุ้มค่ามั้ย 
 
ตอนนี้ตอบเลยว่าไม่คุ้ม 
 
และมันก็ไม่เคยคุ้มเลย ทั้งอดีต ปัจจุบัน หรือ อนาคต 
 
 
.
.
.
.
.
.
 
ปัจจุบันอาจจะมีคนคิดว่า มองโลกในแง่ร้ายรึเปล่า
 
แต่อยากจะบอกว่าอันนี้คือ มองโลกในแง่จริง
 
อาจจะดูแก่ๆ อาจจะดูเชยๆนะ 
 
 
แต่ ธรรมะของพุทธตอบอะไรหลายอย่างไว้ชัดเจนมากแล้ว
 
พอมาได้ปฎิบัติ ได้มาเรียนรู้เอง
 
ก็คิดรู้ว่ามันจริงตามนั้น 
 
ไม่หลงไปกับความคิดที่เราตกแต่งจนมันสวย